Ana içeriğe atla

Hava Atan Enes


 Yaz tatiline bir hafta kalmıştı. Enes adlı bir çocuk herkese hava atardı.7 yaş 8 yaş hiç tanımazdı, neredeyse okulundaki herkese her şeyi ile hava atmaya çalışırmış. Enes ,salı günü ilk defa arkadaş grubuna babasının ona aldığı yeni bir formayla arkadaş grubunu kıskandırmaya çalışmıştı. Enes’in arkadaş grubundaki Ecem nazik bir tepkiyle:

- Neden böyle bir şey için bizi kıskandırmaya çalışıyorsun?

Enes : 

- Çünkü bende olan sizde yok.

Bunun üzerine Enes’in arkadaş grubundakiler Batu, Berke ve Ecem bir seferliğine Enes’i affetmişlerdir. Çarşamba günü Enes okula annesinin yeni aldığı futbol topuyla arkadaşlarını tekrar kıskandırmaya çalışmıştır. Arkadaşları Enes’e şöyle demişler ; 

-Biz artık senin bu davranışlarına katlanamıyoruz, sen her zaman bir şeylerinle insanları kıskandırmaya çalışıyorsun, yeter artık!

Enes:

-Sizin bir şeyiniz yok bu yüzden kıskanıyorsunuz beni, demiş arkadaşlarına. 

Enesin arkadaş grubu : Artık seninle arkadaş olmamıza gerek yok, çünkü sen çok bencil davranıyorsun, demişler ve gitmişler 

Enes:

-Giderseniz gidin ! Demiş 

Perşembe günü Enes’in aklı başına gelmiş çünkü herkesi kıskandırıp derslerini boşladığı için ders notları çok düşüktür ve Enes anlamıştır ki dersleri boşlamak ve bencil biri olmak insana hayatı kaybettirir.


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

VATAN MİLLET AŞKINDAN

Son kez yârlarına sarıldı delikanlılar, Son kez evlatlarını kokladı cesur analar, Tek bir nedeni vardı bu hüzünlü vedaların, O da tutuşan vatan milllet aşkından. Dur yolcu, dur! Bastığın bu topraklar savaşla sınanmış bir millete aittir. İngiliz'inden Fransız'ına, Ermeni'sinden Rus'una Bir milletin tek bayrak, tek yürek olduğu yerdir. Kadını, erkeği, çocuğu, her yaştan insanı, Hepsi toprağa düşen yıldızlar gibidir. Bu, gözlerini hırs bürümüş ülkelere karşı verilmiş Bir bağımsızlık mücadelesidir.  
1 yorum
Devamı

İntikam 2: Adalet

Sue     Zırrr! Alarmımı kapattım ve yatağımda yavaşça doğruldum. Yaklaşık bir buçuk yıldır bu yetimhanede yaşıyorum ve açıkçası   yetimhane pek de harika bir yer değil. Çevredeki en iyi yetimhanenin bu olması şaşırtıcı. En azından, her gün üç öğün yemek yiyoruz, eğitimimizi aksatmadan görüyoruz ve akşamları uyuyacak yere sahibiz. Aslında buradaki çoğu çocuk yalnızlığı seviyor ve kimse arkadaş istemiyor. İlk geldiğim zaman ben de öyleydim ve sadece yetimhanenin postacı çocuğu Alisson ile konuşuyordum; Şansıma bir ranzanın üst tarafı boştu ve hemen oraya yerleşmiştim. Yetimhanenin kütüphanesinden bir çok klasik, fantastik ve macera kitabı ödünç alıyor ve yatağıma uzanıp tüm gün onları okuyordum. Sonra yetimhaneye Sue isimli benden üç yaş büyük olan bir kız geldi. Kız benim alt tarafımdaki yatağı seçti ve oraya yerleşti. Onunla hiç konuşmuyorduk. Ama bir gün çok utanç verici ve dostluğumuzun(pek dostluk denemez) başlamasına neden olan bir olay gerçekleşti.   Oku...
2 yorum
Devamı

HÜLYALI GENİŞ ZAMANLAR

  “Elma şekerci gellldiii! Handan, Bilal, Refika...Elma şekerci gellldiii! Yavaş yavaş gelin, bekliyorum.” Ardından bir patırdı, bir koşturmaca... Sanki geç kalırsam diğer çocuklar bütün elma şekerlerini yiyip bitirecek telaşı... Elma şekerci adamın uyarılarına inat, daracık, badanalı merdivenlerden ikişer üçer atlayarak, adeta kanatlanıp uçuşumla başlar hatırlayabildiğim en eski anılarım. Yüzünü asla hatırlayamasam da, sesi hala kulaklarımda. “Elma şekerci gellldiii! Handan, Bilal, Refika...Elma şekerci gellldiii! Yavaş yavaş gelin, bekliyorum.” Hedefe varılmıştır, hepimizin dili kıpkırmızı, ellerimiz yapış yapış, çabuk bitmesinden korktuğumuz elma şekerlerimize kavuşmuşuzdur. Mahalledeki tüm çocukların adlarını ayrı ayrı bilerek bende hayretler uyandıran bu adam, annemin dediğine göre, şimdi ellerinin kirini görsem yanına yaklaşmayacağım biriymiş. Olsun, hafızamda yer ettiğine göre, şimdi duysam sesini, yine koşardım ardından. Çünkü bu ses şehirdeki tek hatırlayabildiğim hat...
Yorum Gönder
Devamı