Düşünürdüm birkaç saniye seni
Bir zelzelesin sanki
Çökertmiştin birden kalbimi
Sanırdım bakışların cesaret verirdi
Bakışlarında mahkummuşum oysaki
Mevsimler geçtikten sonra aradan
Aralıkta uğurlamıştım seni kalbimden
Tavırlarınla soğutmuştum beni kendinden
Bizden uzaklaşmıştın aniden
Ancak gelmeni beklerim halen
Bir fotoğrafında kaldım
Çıkamıyorum oradaki senden
Gelemiyorum artık yanına
Niye dönüp duruyoruz en başa
Yine gelsem sevebilecek misin
İlk tanıştığımız günkü gibi
Şöyle daha mı güzel olurdu acaba
Vazgeçsek ikimiz de birbirimizden
Sakladın beni kendinden
Özledim seni göremeden
Kaldım öyle çaresizce
Ne yaptığını bilemeden
Nefret dolu bakışların
Soğuttu seni herkesten
Hayranım senin renkli gözlerine
Mavilik denizdir derinliğinde boğulur
Keskin bakışlarında nefes alırım
Maviliğin etrafındaki sarılık güneştir
Her bakıştığımızda gözlerimi kamaştırır
En dipteki yeşillik de ormandır
Sadece orada huzuru bulurum
Ve yaşarım sanki gözlerinin içinde
Yazmaya devam etmelisin Defnecim, yazdıkça yazdıkların da gelişecek
YanıtlaSil